Wat we doen voor gemeenten

IN WAERDE

Werken bij In Waerde

Carrière

info@inwaerde.nlNicolaus Ottostraat 9A, 7442 DV Nijverdal
← Nieuws

Uitspraak: Proceskostenvergoeding

8 september 2026

Uitspraak: Proceskostenvergoeding

ECLI:NL:RBOBR:2026:5762
Partijen verschillen van mening over de vraag of de vermenigvuldigingsfactor van 0,125 van artikel 30a, eerste lid, van de Wet WOZ moet worden toegepast. Op grond van artikel 30a, eerste lid, van de Wet WOZ is voor de bezwaarfase een vermenigvuldigingsfactor van 0,125 van toepassing. Dat is alleen anders als sprake is van een bijzonder geval als bedoeld in het zogenoemde 30a-arrest van de Hoge Raad van 17 januari 2025 (ECLI:NL:HR:2025:46). In dit arrest heeft de Hoge Raad handvatten gegeven. Zo is geen sprake van een bijzonder geval als het bedrijfsmodel van een beroepsmatig optredende gemachtigde of een kantoor eruit bestaat dat:

1. wordt opgetreden op basis van no cure no pay,

2. daarbij zodanige afspraken met de cliënten worden gemaakt dat het bedrag van eventuele proceskostenvergoedingen aan de gemachtigde of aan het kantoor wordt afgedragen, en

3. de procedures op een zodanige wijze worden gevoerd dat de daarin toegekende proceskostenvergoedingen de in redelijkheid gemaakte kosten ver overtreffen. Aanwijzingen dat dit laatste het geval is, kunnen bijvoorbeeld worden gevonden in de omstandigheid dat vaak geheel of ten dele gebruik wordt gemaakt van gestandaardiseerde tekstblokken die niet zijn toegespitst op de desbetreffende zaak.


De bewijslast of sprake is van een bijzonder geval ligt bij de belanghebbende. Het gaat hierbij niet specifiek om de werkzaamheden die de gemachtigde heeft verricht in de voorliggende zaak, maar om het bedrijfsmodel. Dit moet zijn ingericht als no cure no pay of op een grondslag die daarmee op één lijn kan worden gesteld.


De rechtbank oordeelt dat belanghebbende niet in zijn bewijslast is geslaagd. Uit de volmacht die door belanghebbende is getekend blijkt dat de gemachtigde van eiser optreedt op basis van no cure no pay, waarbij de proceskostenvergoedingen en andere vergoedingen aan de gemachtigde of zijn kantoor worden afgedragen. De overige stukken die door belanghebbende zijn ingediend zijn niet eenduidig. De rechtbank gaat daarom uit van de stukken die door belanghebbende zijn ondertekend.

De rechtbank oordeelt op basis van de stukken dat niet buiten redelijke twijfel is komen vast te staan dat het bedrijfsmodel van de gemachtigde van belanghebbende op het moment waarop bezwaar is ingesteld één of meer van de kenmerken heeft die zijn genoemd in het arrest van de Hoge Raad.

Bron: de Rechtspraak